از واقعیت ها که حرف بزنی بقیه خوششون نمی آد. بقیه واقعیت رو به روایت خودشون می بینن. برای خیلی ها از واقعیت حرف زدن مساویه با انرژی منفی دادن. حالا شما واقعیت رو هر جور دلت می خواد ببین؛ از تلخیش که کم نمی شه. خودت که می دونی...

به مادرم روی ترش کردم. از بی محلی هایش به پدرم به تنگ آمدم. پدرم از صبح تا شب، قربان صدقه اش می رود. دوستت دارم را هزار بار می گوید. مادرم اما هیچ. تکه اگر نندازد، عین خیالش هم نیست. انگار کن که گوشش به وزوز عادت کرده باشد. مادر ساعتی از افطار گذشته هنوز خواب بود. پدر در آشپزخانه برای خودش معجون ملی...

خوب است که چندیست سرت به کار خودت است و با من کاری نداری؛ خوب است.

خوب مطلق بودن وجهه ای از بد بودنه. یعنی اقلاً من یکی که این طور تصور می کنم. اصلاً چه معنی داره آدم همیشه خوب باشه و خوبی کنه؟ این باعث می شه دیگران هیچ وقت نفهمن که چقدر بدن. برای همین دلم نمی خواد خوب مطلق باشم. حتی خیلی اوقات دلم می خواد بد باشم. مثلاً خوشحال می شم از این که بفهمم زندگی بعضی آدما...

کاش یه روز بالاخره بفهمم من نتونستم یا واقعاً نمی شد! -------------------------------------------------------- * گروهی در تلگرام

که خواندنش خواب از چشم ربوده، قلم در دست خشکانده، و قلبم از جای بر کنده است... های! دلتنگم...

کتاب ملت عشق رو به توصیۀ دوستی عزیز خوندم. بعد از اون به خاطر داستان شمس و مولانا که توی اون کتاب بود علاقمند شدم غزلیات شمس رو بخونم. خوشبختانه اتفاقاً دیوان کبیر با مقدمه و تفسیر دکتر شفیعی کدکنی بین کتاب های خواهرم، توی خونۀ من بود. حالا شروع کردم به خوندن غزلیات شمس. دارم با خرید اینترنت برای خو...

او جنگ نمیکند. او دعا نمیکند. او چیزی را از کسی نمیخواهد. نه حتا از خدا. او به دست میآورد. او خودش به تنهایی به دست میآورد. او تنها میپذیرد. او میخواهد. او از عمق وجود میخواهد. سلاح او عشق و سپرش صبر است. پایداری او حد ندارد. او رام میکند. به راستی که او یگانه است.

اشکی ریخته شد... اینجا تمام شد. --------------------------- به رسم ضرب المثل همیشگی تا سه نشود بازی نشود، این سومین باریست که بدینجا بدرود می گویم. اما این بار تحولی که در من است، آینده ای که در برابرم است، و حالت مصمم ام مرا از نیاز به بازگشت به اینجا، این گذشته، این خاطرات و درهمی و ناامیدی به دور...