پایان

اشکی ریخته شد...

اینجا تمام شد.

---------------------------

به رسم ضرب المثل همیشگی تا سه نشود بازی نشود، این سومین باریست که بدینجا بدرود می گویم.

اما این بار تحولی که در من است، آینده ای که در برابرم است، و حالت مصمم ام مرا از نیاز به بازگشت به اینجا، این گذشته، این خاطرات و درهمی و ناامیدی به دور می برد.

در لحظۀ نوشتن این کلمات هیچ کامنتی بی پاسخی نمانده. پس از پایان نوشتن این کلمات نیز دیگر بازگشتی برای پاسخ نخواهد بود.

در وبلاگی جدید در بلاگ اسپات وبلاگی تازه به پا خواهم کرد که در آن شرح سفر خواهم نوشت، روزنگاری خواهم کرد، از عقایدم سخن خواهم گفت و هویتم را تمام عیار اعلام خواهم کرد. هویتی که دانستن و ندانستنش به دیگران نه چیزی می رساند و نه کم خواهد کرد. آنجا را تا جای ممکن به دو زبان خواهم نوشت.

چای قندپهلو...